باورهای نادرست درباره ی لبنیات


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ از گذشته همواره درباره ی مصرف محصولات لبنی به ویژه شیر تأکید شده است. البته اهمیت مصرف این محصولات و خواص آن ها بر کسی پوشیده نیست، اما در طی سال ها باورهای نادرستی هم درباره ی این محصولات شکل گرفته است. در اینجا به ۶ مورد از باورهای نادرست درباره ی این محصولات می پردازیم.

۱- باور اشتباه: شیر بدون چربی سالم ترین انتخاب است

احتمالا می توان گفت که درباره ی فواید محصولات لبنی بدون چربی اغراق شده است. پژوهش های جدید نشان داده است احتمال بروز بیماری های قلبی یا دیابت در کسانی که از محصولات لبنی پر چرب استفاده می کنند بیشتر از کسانی نیست که از محصولات لبنی کم چرب استفاده می کنند. پژوهش های دیگری هم بیان می کند احتمال بروز چاقی بر اثر مصرف محصولات لبنی پر چرب پایین است. اما علت چیست؟ اسیدهای چرب خاصی که در محصولات لبنی وجود دارد احتمالا با احساس سیری مرتبط هستند. زمانی که محصولات لبنی بدون چربی مختلفی مثل شیر، ماست و پنیر را می خوریم کمتر احساس سیری می کنیم (و بعدا غذای بیشتری می خوریم). مصرف شیرهای کم  چرب به جذب مواد مغذی مهم شیر مثل ویتامین های آ و دی و همینطور اسیدهای چرب ضروری در بدن کمک می کند.

۲- باور اشتباه: مصرف شیر باعث به وجود آمدن خلط می شود

مصرف شیر باعث تشدید سرما خوردگی یا چیزی بدتر از آن نمی شود. این تصور که خوردن شیر خلط را بیشتر می کند اشتباه است و مصرف شیر در حین سرماخوردگی های معمول سرفه یا آبریزش بینی را بیشتر نمی کند.

۳- باور اشتباه: مصرف بیشتر شیر استخوان ها را مستحکم تر می کند

وقتی صحبت از مزایای کلسیم برای استحکام استخوان ها می شود، نتایج پژوهش ها بسیار متفاوت هستند. پژوهشی در سال ۲۰۱۵ بیان می کند احتمال شکستگی استخوان ها در افراد میانسالی که مکمل های حاوی کلسیم مصرف می کردند یا کسانی که کلسیم زیادی از طریق رژیم غذایی خود دریافت می کردند به اندازه ی کسانی بود که کلسیم کمتری مصرف می کردند. در این پژوهش آمده است: «جذب کلسیم از طریق رژیم غذایی ارتباطی با خطر بروز شکستگی استخوان ها ندارد و هیچگونه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد افزایش جذب کلسیم از طریق رژیم غذایی از بروز شکستگی جلوگیری می کند. همچنین در خصوص آنکه استفاده از مکمل های حاوی کلسیم از بروز شکستگی جلوگیری می کند شواهد ضعیف و متناقض هستند.» پژوهش های بیشتری لازم است تا شیوه های مناسب حفظ استحکام استخوان ها در بزرگسالان و جلوگیری از شکستگی آن ها تا دوران پیری تعیین شوند. انجام ورزش هایی که با تحمل وزن بدن همراه هستند (مثل پیاده روی، دویدن و رقص) و همینطور ورزش هایی که بر تعادل تأکید دارند (مثل یوگا و تای چی) برای این منظور ضروری هستند.

۴- باور اشتباه: اغلب مردم قادر به هضم کامل لاکتوز نیستند

بدن ما قادر است با مقدار بیشتری از شیر خود را سازگار کند. حتی کسانی که در هضم لاکتوز دچار مشکل هستند، بدن آن ها به ندرت به مقدار کم این ماده واکنش نشان می دهد، به ویژه زمانی که شیر همراه با یک وعده ی غذایی مصرف شود. هر ماده ی سمی یا غذایی دوز مشخصی دارد. در مورد لاکتوز و شیر هم در دوز مشخصی علائم بروز می کنند که این مقدار معمولا بیش از یک فنجان است. مصرف منظم شیر می تواند بدن را به هضم لاکتوز عادت دهد، حتی اگر پیش از آن بدن نشانه هایی از عدم سازگاری بروز داده باشد. اگر خوردن شیر را دوست دارید اما بدن تان با لاکتوز ناسازگار است، با پزشک خود مشورت کنید که چطور می توانید بدون آنکه دچار معده درد یا علائم دیگر شوید مصرف شیر را در رژیم غذایی تان افزایش دهید.

۵- باور اشتباه: شیر بهترین منبع کلسیم در میان نوشیدنی ها است

نوشیدنی های دیگری هم وجود دارد که حاوی کلسیم زیادی هستند. یک فنجان شیر تنها ۳۰ درصد از نیاز روزانه ی بدن به کلسیم را تأمین می کند، بنابراین شیر بهترین منبع کلسیم محسوب نمی شود. اما شیر تنها انتخاب ممکن برای تأمین کلسیم نیست؛ ماده ای که برای استخوان ها، عضلات، قلب و اعصاب مفید است. یک فنجان آب پرتقال ۳۵ درصد از نیاز روزانه ی بدن به کلسیم را تأمین می کند و میزان آن در یک فنجان شیر سویا ۴۵ درصد است.

۶- تصور اشتباه: همه ی محصولات لبنی ویتامین ها و مواد مغذی یکسانی دارند

شیر و ماست در مقایسه با پنیر و خامه از مواد مغذی بیشتری برخوردار هستند. پنیر از این نظر مابین شیر و خامه قرار می گیرد و مواد مغذی آن از خامه بیشتر است اما ویتامین دی موجود در آن از شیر کمتر است. پنیر کماکان منبع خوبی برای کلسیم و پروتئین محسوب می شود اما به دلیل آنکه با اضافه کردن چربی رقیق می شود، ویتامین دی یا منیزیم زیادی ندارد.


«نه» گفتن را یاد بگیریم


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ برای بسیاری از افراد «نه» گفتن به دیگران کار بسیار سختی است. ما اغلب از «نه» گفتن می ترسیم، اگرچه این کار شرایط را برایمان ساده تر می کند. زمانی که درخواستی از ما می شود، تلاش می کنیم از به وجود آوردن اختلاف پرهیز کنیم. اما این عادت اغلب باعث اذیت ما می شود و ما را به کارهایی مجبور می کند که مایل به انجام شان نیستیم. همه ی ما باید توانایی امتناع از انجام خواسته های دیگران را داشته باشیم.

این روش ها به شما یاد می دهد چگونه «نه» بگویید و کماکان رابطه ی خود را حفظ کنید.

۱- تلاش کنید متوجه شوید علت «نه» گفتن تان چه چیزی است

قبل از برقراری رابطه با دیگران لازم است که متوجه شوید چه چیزی برایتان مهم و چه چیزی بی اهمیت است. برای این کار، فهرستی از افراد، چیزها و اتفاقاتی تهیه کنید که مایل هستید وقت تان را به آن ها اختصاص دهید. چون تا زمانی که اولویت های زندگی خود را تعیین نکنید، در تشخیص چیزهایی که زمان تان را باید و نباید صرف شان کنید دچار مشکل خواهید شد. در غیر اینصورت، همیشه درمورد درستی کارتان دچار کشمکشی درونی خواهید بود.

۲- راه دیگری پیشنهاد دهید

این روش احتمالا ساده ترین راه امتناع است. وقتی خواسته ی کسی را رد می کنید، به او راه دیگری را پیشنهاد دهید. برای مثال، اگر نمی توانید امشب به دیدن دوست تان بروید و مدت زیادی است که او را ندیده اید، به او قول دهید که طی هقته ی آینده به دیدنش خواهید رفت. مهم ترین نکته در این خصوص آن است که تلاش کنید حقیقتا به آن شخص کمک کنید و به دلیل احساس گناه، کاری را انجام ندهید.

۳- همدردی خود را نشان دهید

اگر نمی توانید به کسی کمک کنید، نشان دهید که به او توجه دارید و متوجه خواسته ی او هستید. به او بگویید که درک می کنید در موقعیت دشواری قرار دارد و برایش آرزوی موفقیت می کنید. این کار کمک می کند تا آن شخص احساس بهتری داشته باشد و امتناع شما را راحت تر هضم کند.

۴- به خواسته ی دیگران «نه» بگویید، نه خودشان

به دلیل اینکه سعی دارید رابطه ی خود را با کسی حفظ کنید، نگران دلخوری او از امتناع خود نباشید. امتناع شما از کمک کردن تنها به معنی آن است که نمی توانید کمک کنید و این مسأله ای شخصی نیست. البته باید مودبانه رفتار کنید، اما لازم است که در زمان «نه» گفتن قاطعانه برخورد کنید. این رفتار باعث می شود دیگران متوجه شوند که واقعا نمی توانید به آن ها کمک کنید.

۵- دلیل خود را توضیح دهید

نمی توانید بدون هیچ توضیحی خواسته ی دیگران را رد کنید، شخص مقابل انتظار دارد دست کم چند کلمه ای درباره ی رد درخواستش توضیح دهید. لازم نیست توضیح طولانی و مفصلی بدهید، تنها درباره ی کلیت دلیل امتناع تان از کمک کردن صحبت کنید. ممکن است برای رفتن به مطب دکتر عجله داشته باشید یا خسته باشید و نیاز به استراحت داشته باشید و یا به دلایلی دیگر مایل به کمک کردن نباشید. با طرف مقابل تان صادق باشید.

۶- «نه» گفتن را تمرین کنید

تا زمانی که شروع به تمرین «نه» گفتن به افراد مختلف نکنید، تمام دانش تان در این مورد در حد تئوری باقی خواهد ماند. برای شروع می توانید موقعیت های ساده ای را انتخاب کنید که حداقل ریسک را دارند. برای مثال، به پیشخدمت رستورانی «نه» بگویید که به شما پیشنهاد یک دسر می دهد. یا زمانی که در خانه تنها هستید، کلمه ی «نه» را ده بار تکرار کنید. این کار اعتماد به نفس تان را برای موقعیت های آینده بالا می برد.

۷- یک تشکر به جواب رد خود اضافه کنید

از کمک به یک شخص امتناع کنید اما آن را تبدیل به تشکری از آن شخص کنید. برای مثال: «ممنونم که به یادم بودی» یا «متشکرم که اول از من پرسیدی.» علاوه بر این می توانید برای او آرزوی موفقیت کنید.

۸- آماده ی انتخاب باشید

در اعلب مواقع «نه» گفتن کار دشواری است، نه به خاطر آنکه از دلخوری دیگران می ترسیم، بلکه به دلیل آنکه نمی خواهیم فرصت جالبی را از دست دهیم. در چنین موقعیتی، امتناع کردن به معنای هدر دادن یک فرصت نیست بلکه یک توافق محسوب می شود. به خاطر داشته باشید زمانی که از انجام کاری امتناع می کنید، در واقع موافق انجام کار دیگری هستید. این به معنای آن است که تنها در حال انتخاب میان دو چیز ممکن هستید.

۹- در برابر اصرار دیگران مقاومت کنید

بعضی افراد آنچنان مصر هستند که تا به خواسته ی خود نرسند دست بردار نخواهند بود. این مسأله اغلب در مورد خویشاوندان صدق می کند. در این حالت، بهترین کاری که می توانید انجام دهید تکرار دوباره و دوباره ی جواب ردتان است.

۱۰- برای جواب دادن معطل نکنید

گاهی رد کردن خواسته ی دیگران کار واقعا دشواری است. اما زمانی که برای جواب دادن معطل می کنید و اول می گویید «شاید» و بعد «نه» می گویید، این روش بهتری برای رد درخواست دیگران نیست. امتناع واضح و قاطع بسیار مودبانه تر است. تلاش نکنید که همزمان کارهای زیادی را انجام دهید.


غذاهایی که باعث اختلال خواب می شود


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ گاهی گرسنگی و گاهی هم هوس های شبانه درست پیش از خواب ما را به آشپزخانه می کشند. اگرچه خوابیدن با وجود احساس گرسنگی خواب ما را دچار اختلال می کند اما باید توجه داشته باشیم که همه ی مواد غذایی هم برای زمان پیش از خواب مناسب نیستند. در حقیقت با مصرف بعضی مواد غذایی گرسنگی یا هوس خود را رفع می کنید اما آن ها خواب راحت را از شما می گیرند.

غذاهای سرخ کردنی

غذاهای چرب و روغنی در مقایسه با پروتئین و کربوهیدرات ها دیرتر هضم می شوند، به همین دلیل زمانی که سعی دارید به خواب بروید بدن تان کماکان سخت در تلاش است. در حقیقت در این حالت دستگاه گوارش فعالیت زیادی دارد اما بقیه ی بدن تلاش دارد به خواب برود.

غذاهای تند

به دو دلیل باید از خوردن غذاهای تند پیش از خواب پرهیز کرد. اول آنکه، این غذاها می توانند باعث سوزش معده و در نتیجه بروز معده درد شوند. دوم آنکه، این فعل و انفعال باعث تولید هیستامین ها در داخل بدن می شود. آنتی هیستامین ها خواب آور هستند اما هیستامین ها باعث بیدار ماندن می شوند.

گوشت بوقلمون

شاید شنیده باشید که اسید آمینه ی تریپتوفان موجود در گوشت بوقلمون خواب آور است. اما این تصور اشتباه است. در حقیقت، مصرف گوشت بوقلمون باعث بیدار ماندن می شود. تریپتوفان یک اسید آمینه ی پروتئین زا است. پروتئین به مغز سیگنال می دهد تا هورمون دوپامین تولید کند. این هورمون یک مولکول محرک است که به شما انرژی می دهد. بهتر است که از خوردن گوشت مرغ و گوشت گاو در نزدیکی زمان خواب پرهیز کنید، اما کماکان راهی برای جبران پروتئین لازم برای بدن وجود دارد. گوشت های شکاری (گوشت پرندگان یا حیوانات وحشی یا پرورشی که شکار شده اند) و ماهی سالمون حاوی مقدار زیادی ملاتونین (هورمون تنظیم کننده ی چرخه ی خواب) هستند و غذای مناسبی برای پیش از خواب هستند.

شکلات

حتما می دانید که پیش از خواب نباید قهوه خورد اما قهوه تنها منبع کافئین نیست. یک اونس شکلات (حدود ۲۸ گرم) حاوی ۲۳ میلی گرم کافئین است. این مقدار معادل یک چهارم از یک فنجان قهوه است.

آب

با نزدیک شدن به زمان خواب، بهتر است مصرف مایعات را کمتر کنید تا در میانه ی شب مجبور نشوید خود را به دستشویی برسانید. در طول روز و هنگام خوردن شام به مقدار کافی آب بنوشید تا بدن تان آب کافی داشته باشد. نباید تشنه یا در حالی که بیش از اندازه آب خورده اید به رختخواب بروید.

قهوه

همه ی ما از تأثیرات مصرف قهوه بر خواب آگاهیم اما بهتر است بدانیم از چه زمانی پیش از خواب دیگر نباید قهوه بنوشیم. قاعده ی کلی آن است که قهوه را نباید دیرتر از اوایل بعد از ظهر مصرف کرد اما اگر در میانه ی بعد از ظهر هوس یک فنجان قهوه کردید، می توانید از نوع بدون کافئین آن یا قهوه هایی با کافئین متوسط استفاده کنید.

بستنی قهوه

بستنی های با طعم قهوه هم حاوی قهوه و کافئین موجود در آن هستند. حتی در برخی انواع آن تکه هایی از دانه های قهوه وجود دارد. اگر نمی توانید از این بستنی دل بکنید، مقدار کمتری از آن یا در زمانی زودتر آن را بخورید. علاوه بر این، تنقلاتی مانند نوتریشن بارها می توانند حاوی دانه های قهوه و در نتیجه کافئین باشند.

مکمل های ورزشی

شیک ها و تنقلات ورزشی اغلب حاوی کافئین هستند تا عملکرد ورزشکاران را افزایش دهند. این مواد را در نزدیکی زمان خواب مصرف نکنید و اطلاعات روی بسته بندی شیک پروتئینی که بعد از تمام شدن جلسات ورزشی تان مصرف می کنید را چک کنید تا مطمئن شوید در آن کافئین وجود ندارد. لازم است که اطمینان یابید نوشیدنی های ورزشی ای که پیش از خواب مصرف می کنید، مخصوص بعد از زمان ورزش هستند نه قبل از آن، چون نوشیدنی های مخصوص قبل از ورزش حاوی مقدار زیادی کافئین یا مواد محرک هستند.


استفاده از کلید حذف در مغز


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ در علم عصب شناسی گفته می شود هرچه از یک مدار عصبی بیشتر استفاده شود آن مدار قدرتمندتر خواهد شد. به همین دلیل است که می گویند هرچه در کاری تمرین بیشتری داشته باشید، مهارت بیشتری در آن کسب خواهید کرد. برای مثال، هرچه بیشتر نواختن پیانو یا صحبت به زبانی را تمرین کنید، آن مدارها قدرتمندتر خواهند شد.

یادگیری چیزهای جدید موضوعی است که همواره مورد بحث بوده است. اما حقیقت آن است که توانایی یادگیری تقریبا چیزی بیشتر از ساخت و تقویت ارتباطات عصبی است. مهم تر از این مسأله توانایی ما در از بین بردن ارتباطات عصبی قدیمی است که به آن «هرس سیناپسی» می گویند.

مغز همچون یک باغ

مغزتان را یک باغ تصور کنید که به جای کاشت گل، میوه و سبزیجات، در آن ارتباطات عصبی میان نورون ها را رشد می دهید. این ها ارتباطاتی هستند که انتقال دهنده های عصبی ای مثل دوپامین، سراتونین و غیره از طریق آن ها جا به جا می شوند.

«سلول های گلیال» باغبان های مغز شما هستند و کار آن ها سرعت بخشیدن به سیگنال های میان نورون هایی مشخص است. اما تعداد دیگری از سلول های گلیال، زوائد را حذف می کنند، جلوی رشد علف های هرز را می گیرند و برگ های ریخته را جمع آوری می کنند. به این باغبان ها که کار هرس را در مغز شما بر عهده دارند «سلول های میکروگلیال» می گویند. آن ها ارتباطات سیناپسی را هرس می کنند. اما سوآل اینجا است که آن ها از کجا می دانند چه چیزی را حذف کنند؟

محققان به تازگی اقدام به حل این معما کرده اند و تاکنون می دانند که ارتباطات سیناپسی ای که به میزان کمتری مورد استفاده قرار می گیرند توسط پروتئین C1q نشانه گذاری می شوند. وقتی سلول های میکروگلیال این نشانه را شناسایی می کنند، به پروتئین مورد نظر می پیوندند و سیناپس را از بین می برند یا به عبارتی آن را هرس می کنند.

 

اهمیت خواب

تا به حال برایتان پیش آمده احساس کنید ذهن تان پر شده؟ احتمالا این اتفاق زمانی افتاده که شغل جدیدی را شروع کرده اید یا درگیر یک پروژه هستید. در این حالت، خواب کافی ندارید و پیوسته اطلاعات جدیدی کسب می کنید. به همین دلیل است که احساس می کنید ذهن تان پر شده است.

وقتی چیزهای جدید زیادی یاد می گیرید، در مغز ارتباطاتی ساخته می شود که غیر کارآمد و تک کاره هستند. مغز باید بسیاری از آن ارتباطات را حذف کند و مسیرهایی ساده تر و موثرتر به وجود آورد. این کار در زمان خواب رخ می دهد.

در هنگام خواب، مغز خود را تخلیه می کند؛ در حقیقت سلول های مغزی تا ۶۰ درصد منقبض می شوند تا برای سلول های گلیال باغبان فضایی را به وجود آورند که بتوانند زوائد را حذف و سیناپس ها را هرس کنند.

حتما تا به حال تجربه ی آن را داشته اید که بعد از یک خواب شبانه ی کافی و مناسب، توانایی آن را پیدا کردید که به روشنی و با سرعت در مورد مسائل فکر کنید. این به دلیل آن است تمامی امور مربوط به هرس ها و کارآمد ساختن مسیرها که در طول شب رخ می دهند، فضای زیادی برای استفاده در اختیارتان باقی می گذارند و اطلاعات جدید را با یکدیگر ادغام می کنند تا عمل یادگیری رخ دهد.

به همین دلیل است که چرت زدن را برای توانایی های شناختی بسیار مؤثر می دانند. ده تا بیست دقیقه چرت زدن، به سلول های میکروگلیال باغبان فرصت حضور می دهد تا برخی ارتباطات بلااستفاده را از میان ببرند و فضایی برای شکل گیری ارتباطات جدید باقی بگذارند.

با وجود مغزی که از کمبود خواب رنج می برد، عمل فکر کردن مثل باز کردن راه خود در یک جنگل در هم تنیده با استفاده از یک قداره است. پیشروی در میان شاخ و برگ های فراوان جنگل کند و طاقت فرسا است و نوری به مسیر پیش رو نمی تابد. اما با وجود مغزی که استراحت کافی و مناسب دشته، فکر کردن مثل گردشی لذت بخش در داخل یک پارک است؛ مسیرها مشخص هستند و در نقاطی خاص به یکدیگر متصل شده اند، درخت ها سرجایشان قرار گرفته اند و می توانیم دوردست را در مقابل خود ببینیم.

توجه به افکار

ما تا حدودی قادریم آنچه که مغزمان در زمان خواب تصمیم به حذف آن می گیرد را کنترل کنیم. ارتباطات سیناپسی ای که از آن ها استفاده نمی کنیم برای حذف نشانه گذاری می شوند. اما آن هایی که مورد استفاده ی ما هستند آبیاری و به آن ها اکسیژن رسانده می شود. بنابراین مراقب چیزی که به آن فکر می کنید باشید.

اگر زمان زیادی را صرف خواندن تئوری هایی کنید که درباره پایان سریال «بازی تاج و تخت» مطرح می شوند اما زمان کمی را برای شغل تان صرف کنید، می توان حدس زد که کدام سیناپس ها برای حذف نشانه گذاری می شوند!

اگر به جای کار بر روی پروژه ی مهمی که در دست دارید، وقت تان را به فکر کردن درباره ی تلافی کردن کارهای یکی از همکاران تان اختصاص داده اید، به زودی مهارت زیادی در طرح ریزی نقشه های انتقامی پیدا می کنید اما در ابتکار عمل ضعیف خواهید بود.

برای آنکه بتوانید از سیستم باغبانی طبیعی مغزتان بهره ببرید، تنها کافی است به چیزهایی که برایتان اهمیت دارد فکر کنید. باغبان های مغزتان این ارتباطات را تقویت و آن هایی که اهمیت کمتری برایتان دارند را هرس می کنند. به این ترتیب می توانید به باغ گل های مغزتان کمک کنید.


تاثیر طبیعت گردی بر روح و جسم


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ بسیاری از ما روزهای کاری مان را در فضاهای بسته، زیر نور چراغ های مهتابی و در برابر کامپیوترها سپری می کنیم، بعد از آن به خانه می رویم و زیر نور صفحات تلویزیون حمام می گیریم!

اما تحقیقات بیان می کند لازم است ساعاتی را به گردش در طبیعت هم اختصاص دهیم، چون این کار برای سلامتی ما سودمند و شاید ضروری است. محققان حوزه های روانشناسی و سلامت به دنبال دلایل علمی بیشتری هستند که نشان دهد ما می بایست به طبیعت برویم و از از دنیای آن لذت ببریم.

نیازی نیست برای زندگی به طبیعت نقل مکان کنیم چون برای بسیاری از ما زندگی در شهرهای بزرگ مناسب تر است. اما اگر به دنبال آن هستیم که سلامت فیزیکی و روانی خود را ارتقا دهیم، لازم است زمانی را در محیط های طبیعی بگذرانیم. این کار می تواند به شکل استفاده از پیاده روی در طبیعت نزدیک خانه، بازی در برف، شنا در دریا یا فقط گردش هفتگی در پارک محل زندگی مان باشد.

اما مزایای رفتن به طبیعت چیست؟

۱- پیاده روی در طبیعت می تواند حافظه ی کوتاه مدت را ارتقا دهد

تحقیقات زیادی نشان می دهد پیاده روی در طبیعت اثراتی بر ارتقاء حافظه دارد که در بقیه ی اشکال پیاده روی وجود ندارد.

طی پژوهشی، در میان افراد شرکت کننده کسانی که در فضایی طبیعی پیاده روی کرده بودند، عملکردشان در تست حافظه ی دوم به میزان ۲۰ درصد بهتر از تست اول بود. اما کسانی که در خیابان پیاده روی کرده بودند پیشرفتی نداشتند.

تحقیق مشابهی هم بر روی اشخاص مبلا به افسردگی انجام شد که نشان می داد پیاده روی در طبیعت بسیار بیشتر از پیاده روی در فضاهای شهری موجب ارتقاء حافظه ی فعال می شود.

۲- حضور در طبیعت تأثیر اثبات شده ای در رفع اضطراب دارد

حضور در طبیعت از ویژگی ای برخوردار است که حالت فیزیکی اضطراب را تغییر می دهد.

طی پژوهشی معلوم شد افرادی که دو شب را در جنگل سپری کرده بودند در مقایسه با کسانی که همان زمان را در شهر گذارنده بودند، میزان تولید «کورتیزول» در بدن آن ها کمتر بود؛ هورمونی که اغلب نشانه ی اضطراب است.

در پژوهشی مشابه مشاهده شد، میزان تولید هورمون کورتیزول و ضربان قلب در کسانی که زمانی را در جنگل گذارنده بودند کاهش یافته بود.

محققان می گویند جنگل درمانی می تواند حالت های اضطراب آور را تسکین دهد.

در میان کارکنان اداری، حتی وجود منظره ای طبیعی در بیرون از پنجره با اضطراب کمتر و رضایت شغلی بیشتر مرتبط است.

۳- گذران زمان در طبیعت، التهابات بدن را کاهش می دهد

التهابات شدید بدنی با طیف وسیعی از بیماری ها مرتبط هستند، مثل بیماری های خود ایمنی، التهاب روده، افسردگی و سرطان. سپری کردن زمان در طبیعت می تواند به کنترل این مسأله کمک کند.

در پژوهشی، کسانی که زمانی را در جنگل سپری کرده بودند در مقایسه با آن هایی که در شهر بودند، میزان التهابات بدنی در آن ها کمتر بود. طی تحقیقی دیگر، در بیماران سالخورده ای که به مدت یک هفته به سفری در جنگل رفته بودند علائم التهاب در آن ها کاهش یافته بود. نشانه های دیگری هم مشاهده شده بود که از تأثیر مثبت گردش در جنگل بر فشار خون این بیماران حکایت می کرد.

۴- لذت بردن از طبیعت به رفع خستگی کمک می کند

حتما تجربه ی این حالت را داشته اید؛ زمانی که احساس می کنیم ذهن مان دیگر از کار افتاده است. محققان به این حالت «خستگی ذهنی» می گویند.

برای آنکه ذهن مان را دوباره به کار بیندازیم باید آن را در معرض محیط های احیا کننده ای قرار دهیم که طبق تحقیقات منظور از آن به طور کلی طبیعت است. در پژوهشی مشاهده شد افراد تنها با نگاه کردن به تصویری از طبیعت توانستند انرژی ذهنی خود را دوباره کسب کنند، در حالی که تصاویر شهری چنین تأثیری نداشتند.

همچنین تحقیقات نشان داده است زیبایی های طبیعت می تواند احساسات منفی را از بین ببرد و این یکی از مطمئن ترین شیوه ها برای تجربه ی ارتقاء ذهنی است.

۵- گردش در طبیعت می تواند به مقابله با افسردگی و اضطراب کمک کند

احتمالا حضور در طبیعت می تواند به تسکین اضطراب، افسردگی و دیگر مشکلات روحی کمک کند، به ویژه زمانی که با انجام ورزش همراه باشد.

طی پژوهشی معلوم شد پیاده روی در طبیعت با کاهش میزان اضطراب و حالات بد روحی مرتبط است. تحقیقی دیگر نشان داد پیاده روی در فضاهای طبیعی می تواند در رابطه با اختلال افسردگی اساسی، از منظر بالینی و به عنوان مکملی برای درمان های موجود سودمند باشد.

تحقیقی که در رابطه با مفهوم «ورزش سبز» انجام شد بیان می کند فضاهای طبیعی باعث بهبود عزت نفس و حالت روحی می شوند.

۶- حضور در طبیعت باعث حفظ بینایی می شود

دست کم در مورد کودکان تحقیقات زیادی نشان داده است فعالیت در فضاهای طبیعی احتمالا تأثیری حافظتی بر چشم ها دارد و خطر بروز نزدیک بینی در چشم ها را کاهش می دهد.

افزایش زمان حضور در طبیعت می تواند شیوه ای آسان برای کاهش خطر بروز نزدیک بینی و پیشرفت آن در کودکان باشد.

۷- گردش در طبیعت فشار خون را کاهش می دهد

با وجود تمامی اثرات سلامت بخش ذکر شده، تعجبی ندارد که حضور در طبیعت اگر معمولا با پیاده روی همراه باشد، فشار خون را هم کاهش خواهد داد.

تحقیقات زیادی این تأثیر گردش در طبیعت را نشان داده است. طی تحقیقی در کشور ژاپن مشاهده شد پیاده روی در جنگل علاوه بر کاهش تولید هورمون استرس و متوسط ضربان قلب، باعث پایین آمدن فشار خون شرکت کنندگان پژوهش هم شده بود.

۸- رفتن به طبیعت می تواند توانایی تان در تمرکز را بهبود دهد

همه ی ما می دانیم که محیط های طبیعی از تأثیری احیا کننده برخوردار هستند؛ نکته ای که می توان از آن در بهبود تمرکز از دست رفته ی خود بهره برد.

طی تحقیقی، پژوهشگران ابتدا تلاش کردند توانایی تمرکز را در شرکت کنندگان پژوهش کاهش دهند. سپس برخی از شرکت کنندگان به پیاده روی در طبیعت رفتند، بعضی دیگر در شهر پیاده روی کردند و عده ای هم تنها مشغول استراحت شدند. بعد از بازگشت شرکت کنندگان، کسانی که به طبیعت رفته بودند نمره ی بالاتری در تست غلط گیری و تصحیح کسب کردند.

این تأثیر حضور در طبیعت چنان قوی است که شاید حتی بتواند کمکی به کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی-بیش فعالی باشد؛ به طوری که طی پژوهشی مشاهده شد این کودکان بعد از ۲۰ دقیقه فعالیت در پارک، تمرکز بهتری داشتند.

۹- بعد از حضور در طبیعت عملکرد بهتری در کارهای ابتکاری دارید

«طبیعت درمانی» را شیوه ای درمانی می دانند که هیچ یک از عوارض جانبی شناخته شده را ندارد، همیشه آماده و دسترس است و می تواند بدون هیچ هزینه ای عملکرد شناختی فرد را بهبود بخشد.

طی پژوهشی مشاهده شد افراد شرکت کننده بعد از حضور طبیعت، عملکرد بهتری در تست حل مسأله داشتند.

۱۰- گردش در طبیعت حتی می تواند به جلوگیری از سرطان کمک کند

تحقیقات در این زمینه هنوز در مراحل اولیه قرار دارد، اما پژوهش های ابتدایی بیان می کند حضور در طبیعت، به ویژه در جنگل، احتمالا تولید پروتئین های ضد سرطان در بدن را افزایش می دهد. افزایش میزان این پروتئین ها احتمالا تا ۷ روز بعد از سفر ادامه دارد.

در ژاپن «حمام جنگل» (پیاده روی در جنگل) را که یکی از شیوه های جنگل درمانی است، نوعی درمان پیشگیرانه می دانند و تحقیقات در این کشور نشان داده است در مناطقی که پوشش جنگلی بیشتری وجود دارد، نرخ مرگ و میر بر اثر انواع سرطان ها کمتر است.

۱۱- جنگل ها می توانند باعث تقویت سیستم ایمنی بدن شوند

فعالیت سلولی مرتبط با تأثیرات ضد سرطانی احتمالی جنگل ها هم حاکی از ارتقاء کلی سیستم ایمنی بدن است.

تحقیقی که در سال ۲۰۱۰ در این رابطه صورت گرفت بیان می کند یافته ها حاکی از تأثیرات مثبت محیط جنگل ها بر عملکرد سیستم ایمنی بدن انسان هستند. اما پژوهشگران معتقدند لازم است تحقیقات بیشتری در خصوص این ارتباط انجام شود.

۱۲- گذران وقت در طبیعت با کاهش کلی خطر مرگ زودهنگام مرتبط است

وجود فضاهای سبز اهمیت ویژه ای برای ساکنان شهرها دارد.

طبق پژوهش ها، شیوع طیف گسترده ای از بیماری ها در میان کسانی که در نزدیکی فضاهای سبز زندگی می کنند کمتر است. تحقیقات دیگری از وجود رابطه ی مستقیم میان گذران وقت در جنگل ها و سلامت عمومی حاکی بوده است.

پژوهش های جدید نیز بیان می کنند حضور بیشتر در طبیعت، تا میزان ۱۲ درصد نرخ مرگ و میر را کاهش می دهد و مهم ترین تأثیرات آن در رابطه با کاهش خطر مرگ بر اثر سرطان و بیماری های ریوی و کلیوی است.


علت عدم ثبات عاطفی در برخی افراد


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ کمبود اعتماد به نفس یکی از مهم ترین عواملی است که بر تصورات ما، میزان رضایت مان از زندگی و ثبات عاطفی ما تأثیر می گذارد. البته لازم است که بدانید بسیاری از ما گاهی احساس خجالت می کنیم و تمام سعی مان را می کنیم تا با خجالت خود مقابله کنیم.

در اینجا به ۹ ویژگی رفتاری معمول کسانی می پردازیم که دچار عدم ثبات عاطفی هستند. این ویژگی های رفتاری اغلب ریشه در احساس خجالت دارند.

۱- میل به محبوبیت

بسیاری از مردم به دنبال محبوبیت هستند. اما این مسأله بستگی به آن دارد که تا چه حد به دنبال محبوبیت هستیم. اگر شما دوست یا دوستانی صمیمی دارید، قاعدتاً نباید احساس بدی نسبت به کسی که محبوبیت بیشتری از شما دارد داشته باشید. برعکس، باید احساس خوبی داشته باشید.

اما ما در قرن بیست و یکم زندگی می کنیم و حالا اینترنت مقوله ی بسیار مهمی است. به همین دلیل بسیاری از مردم به دنبال آن هستند تا در فضای اینترنت محبوب باشند. اگر حاضر هستید تنها برای گرفتن لایک و بازدید بیشتر دست به هر کاری بزنید، می بایست تلاش کنید تا متوجه شوید چه چیزی شما را به این کار سوق می دهد و حتی شاید لازم باشد به یک روان درمانگر یا متخخص مراجعه کنید تا به شما کمک کند علت ریشه ای میل تان به محبوبیت را تشخیص دهید.

۲- احساس تردید نسبت به ظاهر

شاید عجیب باشد اما حتی جذاب ترین افراد هم اغلب نسبت به ظاهرشان تردید دارند. این مسأله کاملا طبیعی است. شما نمی توانید همیشه مطمئن باشید که در همه ی مواقع بی نقص به نظر می رسید. همه ی ما گاهی روزها و احوالات بدی را تجربه می کنیم و عوامل بسیار دیگری هم می تواند بر ظاهر ما تأثیر بگذارد.

سعی کنید ویژگی های مثبت ظاهرتان را پیدا و آن ها را برجسته کنید. این کار به شما کمک خواهد کرد احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.

۳- توجه به نظرات دیگران

اگر همیشه از فکر آنکه دیگران درباره ی کارها و صحبت هایتان چه فکری خواهند کرد در عذاب هستید، جای نگرانی نیست. نکته ای که وجود دارد آن است که بسیاری از مردم هم به همین مسأله فکر می کنند. همه ی افراد از واکنش منفی به صحبت ها و کارهایشان می ترسند. به همین دلیل، به طور کلی مردم آنقدر نگران ظاهر و رفتار شما نیستند.

از همکاران تان بپرسید در دو روز گذشته چه لباسی بر تن داشتید. مطمئنا بیشتر آن ها نمی توانند به سوال تان جواب دهند. ایرادی ندارد که از نگرانی برای این مسائل دست بردارید و همان طور که مایلید زندگی کنید.

۴- واکنش در برابر رد شدن

هیچ کسی رد شدن نظراتش را دوست ندارد. اما در اغلب مواقع احساس می کنیم کسی به عمد نظرمان را رد می کند، حتی زمانی که آن شخص یا اشخاص قصد رنجاندن ما را ندارند. واکنش منفی به نظرات یا پیشنهادات ما می تواند حقیقتا به عزت نفس ما صدمه بزند، به ویژه اگر تا آن زمان سعی داشتید در خود اعتماد به نفس ایجاد کنید.

اما به این واقعیت فکر کنید که دیگران هم نگران همین مسأله هستند و گاهی هم شما آن کسی هستید که نظرات شخص دیگری را رد می کند. تلاش کنید متوجه شوید دیگران در چنین موقعیتی چه احساسی دارند؛ در این صورت پی خواهید برد که شما تنها کسی نیستید که چنین احساسی دارد.

۵- توقعات بالا

اتفاق بسیار خوبی است که شخصی انتظارات بالایی از خود داشته باشد و به اهدافش دست پیدا کند. این مسأله شخص را وادار می کند به تلاش ادامه دهد و اهداف جدیدی کسب کند.

اما این کار در یک چشم بر هم زدن میسر نمی شود. موفقیت نتیجه ی فرآیندی طولانی و طاقت فرسا است، بنابراین امیدوار نباشید سریع به نتیجه دست یابید. در غیر اینصورت، شکست خواهید خورد و ناامید خواهید شد.

از خودتان و دیگران انتظار انجام غیر ممکن ها را نداشته باشید و هرگز کاری که شروع کرده اید را رها نکنید.

۶- حسادت

بسیاری از مردم بر اساس آنچه که در فضای اینترنت می بینند تصور می کنند دیگران زندگی بسیار شادتری دارند. اما حقیقت آن است که عکس هایی که در فضای اینترنت می بینیم برای شناخت دقیق زندگی یک شخص کافی نیستند. احساس نارضایتی نسبت به زندگی و خود پدیده ی شایعی است و مسأله ای است که حتی شادترین افراد هم گاهی با آن درگیر هستند. تصاویر شادی که در شبکه های اجتماعی وجود دارند به طور خاص انتخاب می شوند تا بهترین جنبه های زندگی یک شخص را نشان دهند.

اگر شما هم به این مسأله فکر می کنید، متوجه خواهید شد که افراد زیادی در میان اطرافیان تان وجود دارند که مشکلات مشابهی دارند. شاید کسی هم تصور می کند زندگی شما فوق العاده است.

۷- کم ارزش کردن

بعضی افراد مطمئن هستند که کسی آن ها را درک نمی کند. آن ها تصور می کنند هیچ کسی نمی تواند همان احساس را داشته باشد.

همه ی ما فکر می کنیم مشکلات ما مهم تر از مشکلات دیگران هستند. اما این معنای آن نیست که باید کسانی که واقعا مایل به حمایت از ما هستند را نادیده بگیریم.

۸- نیاز به نظر دیگران

اگر تصمیم گیری زمان زیادی از شما می گیرد، به معنای آن است که بسیار نامطمئن هستید. احتمالا در چنین مواقعی اغلب نظر کسانی که برایتان مهم هستند را می پرسید.

اگر کسی نظرتان را پرسید، سعی نکنید عقیده ی خود را به او تحمیل کنید، بلکه به او کمک کنید تا متوجه شود واقعا به دنبال چه چیزی است.

۹- احساس مالکیت نسبت به نزدیکان

اگر تصور می کنید که نزدیکان تان باید در هر شرایطی دوست تان داشته باشند و آماده باشند تا هر زمان که به آن ها نیاز داشتید به کمک تان بیایند، لازم است که احتیاط کنید چون راهی که در پیش گرفته اید به جایی نخواهد رسید. هر شخصی خواسته های خودش را دارد که ممکن است با خواسته های شما متفاوت باشد. این مسأله کاملا طبیعی است چون آن ها خدمتکاران شما نیستند.

بنابراین بار دیگر زمانی که کسی از کمک به شما امتناع کرد و توضیح داد که چرا نمی تواند به شما کمک کند، تلاش کنید که به جای دلخوری، خودتان دست به کار شوید.

اعتماد به نفس برابر با ثبات عاطفی

کمبود اعتماد به نفس می تواند حتی در کوچک ترین مسائل وجود داشته باشد و زندگی چیزی جز مجموعه ای از چیزهای کوچک نیست. بنابراین شاید برای رسیدن به آرامش لازم باشد تلاش کنید و چیزی را در خودتان تغییر دهید.


شیوه های زنده ماندن در شرایط بی رحمانه طبیعت


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ اگرچه گردش و ماجراجویی در طبیعت یکی از بهترین شیوه های تفریح است، اما ممکن است با مخاطراتی هم همراه باشد که لازم است از قبل درباره ی آن ها آگاهی لازم را داشته باشیم. متأسفانه فیلم های سینمایی تصوری غیر واقعی از زنده ماندن در طبیعت به وجود آورده اند. حقیقت آن است که زنده ماندن در شرایط بی رحمانه ی طبیعت کار ساده ای نیست و یادگیری شیوه های نجات از طریق فیلم ها امر اشتباهی است. این تصورات اشتباه را فراموش کنید.

۱- باور غلط: با مکیدن جای نیش مار می توانید زهر را خارج کنید

 

حقیقت: درصورتی که نیش سمی باشد، زهر فوراً وارد جریان خون می شود. قرار دادن دهان بر روی جای زخم باعث می شود باکتری های بیشتری وارد آن شود. علاوه بر این، ممکن است با این کار زهر وارد دهان و مری شما هم بشود. اگر کسی دچار گزیدگی شد، می بایست تا رساندن او به بیمارستان سعی کنید ضربان قلب او را پایین نگه دارید و عضوی از بدن که دچار گزیدگی شده را پایین تر از سطح قلب نگه دارید.

۲- باور غلط: در صورت حمله ی خرس، خود را به مردن بزنید

 

حقیقت: اگر در جنگل با یک خرس مواجه شدید، توصیه ی کلی آن است که به آرامی از آنجا فرار کنید. اگر در نزدیکی چادر یا محل زندگی خود با یک خرس رو به رو شدید، تلاش کنید با سر و صدا کردن او را بترسانید.

اما اگر مورد حمله ی خرس قرار گرفتید، واکنش شما به خرس و نوع حمله ی آن بستگی خواهد داشت. اگر با حمله ی یک خرس سیاه مواجه شدید، هرگز نباید خود را به مردن بزنید و باید سعی کنید در برابر آن مقاومت کنید.

خرس های قهوه ای یا گریزلی در اغلب مواقع برای دفاع از خود یا توله هایشان حمله می کنند. در چنین مواقعی، خرس از خود صدایی تولید و وانمود می کند قصد حمله دارد تا به شما هشدار دهد. در برابر این حمله های تدافعی، به آرامی از محل فرار کنید. اگر خرس به شما نزدیک شد و بدن تان را لمس کرد، به شکم بخوابید و دست هایتان را روی گردن تان قرار دهید و خود را به مردن بزنید. اما در موارد نادری که خرس برای شکار قصد حمله دارد و هیچ هشداری به شما نمی دهد (یا در صورتی که به نظر می رسد خرس تعقیب تان می کند)، باید برای نجات خود با خرس بجنگید.

۳- باور غلط: اگر در طبیعت گم شدید، باید فورا چیزی برای خوردن پیدا کنید

 

حقیقت: دقیقا اینطور نیست. انسان می تواند بدون غذا تا ۶ هفته زنده بماند. زمان دقیق این مسأله می تواند بسته به زمان شروع وضعیت و دیگر مسائل جسمانی متفاوت باشد، اما آب و پناهگاه اهمیت بیشتری برای زنده ماندن فرد دارند.

۴- باور غلط: مایع داخل کاکتوس می تواند شما را از مرگ بر اثر تشنگی نجات دهد

 

حقیقت: این کار تنها زمانی ممکن است که تجربه ی کافی را در تشخیص کاکتوس مناسب داشته باشید تا بتوانید آب را از آن به درستی تصفیه و جدا کنید. اما در اغلب مواقع مایع درون کاکتوس باعث بیماری می شود چون شما را دچار استفراغ می کند و بیشتر از قبل آب بدن خود را از دست می دهید.

۵- باور غلط: خزه ها در سمت شمالی درخت ها رشد می کنند

 

حقیقت: خزه ها بسته به شرایط زیست محیطی می توانند هر طرفی از درخت رشد کنند. بنابراین از این روش برای جهت یابی استفاده نکنید.

۶- باور غلط: اگر حیوانی چیزی را بخورد، پس برای شما هم قابل خوردن است

 

حقیقت: پرنده ها و سنجاب ها دانه ها و قارچ هایی می خورند که باعث مرگ انسان می شوند.

۷- باور غلط: برای گرم کردن بدن کسی که دچار یخ زدگی شده باید او را در یک وان آب داغ قرار داد یا پوست بدنش را مالش داد

 

حقیقت: مالش پوست سرمازده می تواند صدمه ی بیشتری به آن وارد کند. از طرفی، آب داغ هم برای کسی که دچار سرمازدگی و افت حرارت بدن شده می تواند بسیار مضر باشد یا به بدن او شوک وارد کند. گرمای بدن شخص سرمازده را باید به تدریج بازگرداند. بهتر است این کار با استفاده از چند پتو و قرار دادن کیسه های آب گرم در زیر بغل او انجام شود.

۸- باور غلط: در صورت حمله ی کوسه، با مشت به صورتش بزنید

 

حقیقت: مشت زدن به صورت یک کوسه ی در حال حرکت واقعا کار دشواری است! در موارد نادری که کوسه به قصد شکار حمله می کند، سعی کنید که جسم سختی را مابین خود و کوسه قرار دهید. اگر این کار کمکی نکرد، به چشم ها و درپوش آبشش کوسه چنگ بکشید.

۹- باورغلط: اگر در موج گرداب گرفتار شدید، به موازات ساحل شنا کنید

 

حقیقت: اگر در موج گرداب گرفتار شدید، شنا کردن به طور مستقیم در موازات ساحل تنها زمانی موثر است که گرداب از ساحل به سمت دریا می آید. این کار اشتباه نیست اما باید بدانید که موج بسیاری از گرداب ها در یک زاویه حرکت می کند. در این مواقع باید به موازات ساحل حرکت کنید اما تا جایی که می توانید عمود بر موج گرداب و به شکلی زاویه دار خودتان را از امواج جدا کرده و به سمت ساحل شنا کنید. ممکن است شنا کردن در یک جهت آسان تر از دیگری باشد. خودتان را بیش از اندازه خسته نکنید. شکل شنا کردن تان نباید به گونه ای باشد که انگار در خلاف جریان آب شنا می کنید. اگر قادر به شنا کردن نیستید، تا جایی که می توانید در آب راه بروید.

۱۰- باور غلط: یک بام تک شیبه پناهگاه بسیار مناسبی است

 

حقیقت: مناسب بودن پناهگاه به شرایط محیطی بستگی دارد. در دمای بالا، به یک سایه بان نیاز دارید. اما در هوای سرد، حفظ گرما در اولویت قرار دارد. این به معنای آن است که باید از خود در برابر باد محافظت کنید و همچنین لایه ای درست کنید تا عایق سرمای زمین در شب باشد. یک بام تک شیبه شاید از شما در برابر باد و شرایط جوی مختلف محافظت کند اما گرمای کافی را تأمین نخواهد کرد.


از کجا بدانیم بیش از مقدار استاندارد نمک مصرف می کنیم؟


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ همه ی ما از مضرات مصرف نمک آگاه هستیم اما گاهی از مقدار نمکی که روزانه باید استفاده کنیم آگاه نیستیم و ندانسته در مصرف آن افراط می کنیم. اما از کجا بدانیم بیش از مقدار استاندارد نمک مصرف می کنیم؟ این علائم را به خاطر داشته باشید.

۱- احساس گیجی می کنید

بله نمک بر عملکرد ذهن تأثیرگذار است. طبق تحقیقی که در سال ۲۰۱۱ در کانادا و بر روی ۱۲۰۰ فرد بزرگسالی انجام شد که شغلی پشت میزی داشتند، کسانی که میزان مصرف نمک در رژیم غذایی آن ها بالا بود در مقایسه با کسانی که نمک کمتری مصرف می کردند، احتمال بروز افت شناختی در آن ها بیشتر بود. با بالا رفتن سن، میزان مصرف نمک اهمیت بیشتری می یابد و ایجاد تغییر در عادات غذایی ضرورت پیدا می کند.

۲- احساس تشنگی شدید می کنید

مواد غذایی ای که حاوی مقدار زیادی نمک هستند (مثل چیپس، سس اسپاگتی و پیتزای پپرونی) احساس تشنگی را بیشتر می کنند، چون نمک توازن مقدار مایعات در بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر روزی را با خوردن مواد غذایی پر نمک سپری کرده باشید، آب بسیار بیشتری مصرف خواهید کرد. در این حالت بدن نیاز شدیدی به آب پیدا می کند تا بتواند توازن مقدار نمک در سلول هایتان را به حالت اولیه بازگرداند.

۳- بخش هایی از بدن تان دچار ورم می شود

حتی یک شب افراط در مصرف نمک می تواند باعث شود صبح روز بعد پف کرده به نظر بیایید. به این حالت، ورم یا آب آوردگی می گویند که ناشی از انباشت مایعات اضافی در بافت های بدن است. اگرچه آب آوردگی می تواند از علائم یک بیماری پنهان باشد اما ممکن است از نشانه های افراط در مصرف نمک هم باشد. راه حل این مسأله کم کردن مصرف نمک است. اطلاعات روی بسته بندی مواد غذایی را مطالعه کنید، به دنبال گزینه های غذایی کم نمک تر باشید و یا غذای تان را خودتان طبخ کنید تا بتوانید میزان نمک آن را کنترل کنید.

۴- مبتلا به سنگ کلیه هستید

مصرف بیش از اندازه ی نمک می تواند عملکرد کلیه ها را دچار اختلال کند. نمک بیش از اندازه میزان پروتئین موجود در ادرار را افزایش می دهد. علاوه بر این، افراط در مصرف نمک می تواند خطر ایجاد سنگ کلیه را بالا ببرد. اگر مرتبا به سنگ کلیه مبتلا می شوید یا در ناحیه ی کلیه همواره احساس درد می کنید، باید به یک پزشک مراجعه کنید و از یک متخصص تغذیه برای ایجاد تغییر در عادات غذایی و کم کردن میزان نمک در رژیم غذایی خود کمک بگیرید.

۵- دچار زخم معده هستی

تحقیقات نشان داده است در حیوانات میان مصرف بیش از اندازه ی نمک و زخم معده و سرطان ارتباط وجود دارد. اگرچه طبق گفته ی محققان باید پژوهش بیشتری در این زمینه انجام شود، اما یافته های این تحقیقات بیان می کند افراط در مصرف نمک می تواند به دیواره ی معده آسیب بزند و مردم باید به این موضوع توجه داشته باشند.

۶- فشار خون بالایی دارید

طبق اعلام انجمن قلب امریکا، میزان استاندارد مصرف نمک در هر روز تنها ۱۵۰۰ میلی گرم است. مقادیر اضافه ی نمک مایعات بیشتری را در بدن به خود جذب می کند، در عملکرد قلب در پمپاژ خون اختلال به وجود می آورد و در نتیجه فشار خون را افزایش می دهد. از پزشک خود راهنمایی بگیرید که آیا رژیم غذایی کم نمک به کاهش فشار خون شما کمک می کند. علاوه بر کنترل میزان مصرف نمک، می توانید از مواد غذایی ای استفاده کنید که فشار خون را به طور طبیعی کاهش می دهند.

۷- هنگام خوردن غذا همیشه از نمکدان استفاده می کنید

برای کنترل مصرف نمک، علاوه بر دقت در انتخاب های غذایی خود باید به استفاده از نمکدان هم توجه داشته باشید. نیم قاشق چایخوری نمک موجود در نمکدان، حاوی ۱۱۵۰ میلی گرم نمک است. اگر در هنگام خوردن غذا بارها بر روی غذایتان نمک می پاشید، میزان نمک مورد استفاده ی شما خیلی زود افزایش پیدا می کند. استفاده از نمکدان را به حداقل برسانید، به ویژه اگر از غذاهای آماده استفاده می کنید چون اغلب این غذاها حاوی مقدار بسیار زیادی نمک هستند.


علت و درمان قرمزی چشم ها


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ قرمزی، خارش و التهاب چشم ها؛ همه ی ما گهگاه تجربه ی این حالات را داشته ایم اما در تشخیص علت اصلی آن ها دچار سردرگمی می شویم. برای آنکه بتوانیم مشکلات چشمی خود را بر طرف کنیم ابتدا باید علت بروز آن ها را بدانیم. در اینجا به علل مختلف قرمزی چشم ها و راهکارهایی برای برطرف کردن آن می پردازیم.

خشکی چشم ها

خشکی چشم یکی از عوامل شایع در قرمز شدن چشم ها است. وقتی چشم ها خشک هستند، دچار سوزش و التهاب می شوند و این التهاب باعث قرمز شدن چشم ها می شود. خشکی چشم ها اغلب به دلیل خشکی آب و هوا رخ می دهد اما می تواند در اثر نگاه کردن طولانی مدت به صفحه ی کامپیوتر هم باشد. توصیه ی پزشکان استفاده از قطره ی اشک مصنوعی است.

آلرژی

آلرژی های فصلی و گرد و غبار از علل قرمزی چشم ها هستند. خانه ی خود را همیشه تمیز نگه دارید؛ به ویژه در فصل هایی از سال که گرده های بیشتری در هوا وجود دارد. پزشکان به افرادی که دچار آلرژی هستند توصیه می کنند در خانه به جای فرش از کفپوش های چوبی استفاده کنند. اما آلرژی ها تنها باعث التهاب نمی شوند و می توانند منجر به آبریزش چشم ها هم شوند. چندین بار در روز کمپرس سرد را روی چشم هایتان قرار دهید یا از قطره های چشم مخصوص آلرژی استفاده کنید.

اما نکته ی دیگری که بسیاری از مردم از آن بی اطلاعند این است که حیوانات خانگی هم می توانند باعث قرمز شدن چشم ها شوند. با کوتاه کردن موهای حیوانات خانگی می توان به جلوگیری از خارش و التهاب چشم ها کمک کرد.

مصرف برخی داروها

بسیاری از داروهای متداولی که برخی از مردم به طور روزانه مصرف می کنند می توانند باعث قرمزی چشم ها شود. آنتی هیستامین ها، قرص های خواب آور، قرص های ضد اضطراب و برخی مسکن ها مثل ایبوپروفن به دلیل کم کردن جریان خون داخل و اطراف بافت چشم ها، باعث خشکی و قرمزی آن ها می شوند.

یائسگی

احتمال بروز خشکی و قرمزی چشم ها در زنان مسن تر به دلیل یائسگی بسیار بیشتر است. تغییرات و عدم توازن هورمون ها باعث خشکی چشم ها و در نتیجه قرمز شدن آن ها می شود. توصیه ی پزشکان استفاده از پمادهای چشمی، قطره های اشک مصنوعی و یا کمپرس گرم است.

نداشتن خواب کافی

چشم ها به این فرصت نیاز دارند تا در طول شب بازسازی شوند. اگر هر شب کمتر از ۷ تا ۸ ساعت می خوابید، این مسأله می تواند باعث قرمزی چشم هایتان شود. با استفاده از قطره های مرطوب کننده ی چشم می توانید مشکل خود را موقتا حل کنید. اما در دراز مدت، لازم است که تلاش کنید برنامه ی خواب تان را تنظیم کنید و دست کم یک ساعت پیش از خواب کار با دستگاه های الکترونیک و خیره شدن به صفحات روشن آن ها را متوقف کنید.

لنزهای چشمی

لنزهای چشمی می توانند باعث قرمزی، خشکی و خارش چشم ها شوند. چون مرتبا آن ها را در تماس با چشم ها قرار می دهیم و این لنزها می توانند باعث خشک شدن چشم ها شوند. اگر چیزی را مرتبا بر روی چشم ها قرار دهیم، این مسأله می تواند منجر به خارش شود. اگر متوجه شدید خارش چشم ها مانع از آن می شود که بتوانید طولانی مدت از لنزهایتان استفاده کنید، با یک چشم پزشک برای تعویض لنزهایتان مشورت کنید.

عفونت

بروز عفونت های باکتریایی و ویروسی در ناحیه ی چشم ها مسأله ای رایج است؛ به ویژه اگر با کودکان سر و کار دارید یا از لنزهای چشمی استفاده می کنید. التهاب ملتحمه ی چشم شناخته شده ترین عفونت چشمی است. اگر متوجه هر گونه ترشحی از چشم ها، احساس درد در این ناحیه، تضعیف بینایی یا حساسیت چشم ها شدید، به احتمال زیاد دچار التهاب ملتحمه شده اید و لازم است که به یک چشم پزشک مراجعه کنید.

پاره شدن عروق خونی

پارگی عروق خونی زمانی رخ می دهد که فشار وارد بر چشم ها بالا باشد. تشخیص پارگی عروقی خونی از قرمزی چشم ها ساده است چون پارگی عروق تنها در یک چشم رخ می دهد. در صورت بروز این مسأله، فورا به یک چشم پزشک مراجعه کنید.


بروز مشکلات جسمانی خواب روی کاناپه


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ برای همه ی ما گاهی اتفاق افتاده است؛ بعد از یک روز سخت و طولانی در حالی که روی کاناپه دراز کشیده ایم و مشغول تماشای تلویزیون هستیم ناگهان به خواب می رویم. احتمالا تصور می کنید این کار ایرادی ندارد و در هر حال خوابیدن روی کاناپه ساده تر از رفتن تا تختخواب تان است. اما لازم است که درباره ی این عادت تان تجدید نظر کنید. در واقع خوابیدن روی کاناپه نه تنها باعث می شود خواب مناسبی نداشته باشید، بلکه موجب بروز مشکلات جسمانی در آینده نیز خواهد شد. بار دیگر پیش از آنکه روی کاناپه به خواب بروید، بهتر است در تختخواب تان بخوابید. اما چرا هرگز نباید روی کاناپه بخوابیم؟

۱- نامناسب بودن حالت خوابیدن

کاناپه ها برای نشستن روی آن ها طراحی شده اند، نه خوابیدن. پس زمانی که سعی می کنید روی کاناپه راحت باشید در حالت نامناسبی برای خواب قرار می گیرید. اغلب ما به پهلو می خوابیم و برای آنکه بتوانیم به این شکل بخوابیم به فضا و تکیه گاهی کافی بر روی آنچه روی آن می خوابیم نیاز داریم. دستیابی به این حالت روی کاناپه بسیار دشوار است.

اگرچه در آن زمان بسیار راحت به نظر می رسد، اما در حقیقت خواب کمتری خواهید کرد چرا که در تمام طول شب بدن شما سعی می کند در حالت راحتی قرار بگیرد. حتی راحت ترین حالت خوابیدن روی کاناپه هم در حقیقت به کمر و ماهیچه های گردن تان صدمه خواهد زد. اگر این کار را به دفعات انجام دهید، ممکن است منجر به مشکلات فیزیکی جدی ای در آینده شود.

۲- بروز کمر درد

ما اغلب دچار کمر دردهایی ناگهانی می شویم که از علت آن ها بی خبریم. اغلب کمر دردها ناشی از یک صدمه یا تصادف مشخص نیستند بلکه ریشه در نحوه ی خوابیدن ما دارند. این دردها عمدتا بعد از آنکه بارها به شکلی اشتباه می خوابیم یکباره به سراغ ما می آیند.

خوابیدن روی کاناپه می تواند فشار روی ستون فقرات را افزایش دهد و به این ترتیب احتمال بروز کمر درد در دراز مدت بیشتر خواهد شد.

۳- نامناسب بودن جنس کاناپه

راحتی همیشه به معنای مناسب بودن نیست. کاناپه برخلاف تشک، برای دربرگرفتن تمام بدن در هنگام خواب ساخته نشده اند. تشک ها برای توزیع وزن بدن به تمام سطح تخت طراحی شده اند، اما کاناپه ها فاقد چنین ساختاری هستند.

زمانی که روی کاناپه می خوابید، وزن بدن شما به شکل متفاوتی تقسیم می شود، به همین زمانی که از خواب بیدار می شوید احساس درد می کنید. در حقیقت بهتر است روزی زمین بخوابید تا روی کاناپه، اگرچه شاید اینطور به ظر نرسد.

۴- تمیز نبودن کاناپه

این نکته در مورد کاناپه های مختلف یکسان نیست اما حتی اگر خانه ی شما از تمیزی برق بزند، این به معنای تمیز بودن کاناپه نیست. کاناپه ها یکی از وسایل اشتراکی خانه هستند که هر روز برای نشستن، خوردن و بازی کردن از آن ها استفاده می کنیم.

البته که از تختخواب خود هم هر روز استفاده می کنیم، اما لوازم خواب مثل ملافه ها و روبالشی ها اغلب شسته می شوند. وقتی روی کاناپه می خوابیم به معنای آن است که تمام شب صورت خود را در معرض آلودگی های کاناپه قرار می دهیم.

۵- نداشتن خواب مناسب

اغلب مردم زمانی که روی کاناپه احساس خستگی می کنند ترجیح می دهند همان جا به خواب بروند. اگرچه ممکن است رفتن تا تختخواب باعث شود دیرتر به خواب بروید، اما در حقیقت خواب بهتری در تختخواب تان خواهید داشت.

اغلب افراد در هنگام تماشای تلویزیون روی کاناپه به خواب می روند. این مسأله می تواند باعث شود در میانه ی شب بارها از خواب بیدار شوید. به علاوه، ممکن است رفت و آمد دیگر اعضای خانه در میانه ی شب یا صبح زود، مزاحم خواب شما شود.

۶- صدمه دیدن کاناپه

خوابیدن گاه و بیگاه روی کاناپه صدمه ی زیادی به آن نمی زند. اما اگر این کار را به دفعات انجام دهید، می تواند باعث استهلاک کاناپه شود و بعد از مدتی متوجه می شوید بعضی قسمت های آن تغییر بیشتری داشته اند.

این مسأله به نوع کاناپه و شخصی که روی آن می خوابد بستگی دارد، اما مانند هر چیز دیگری، هر چه استفاده ی بیشتری از آن شود، بیشتر فرسوده خواهد شد.


1 2 3 8