Tag Archives: است

۱۱ رفتاری که نشان دهنده ی بیماری آلزایمر است


به گزارش آشام به نقل از روزیاتو؛ بیماری آلزایمر یکی از هولناک ترین بیماری های عصر ما است. اما با تشخیص به موقع بیماری، بهبود زندگی بیمار ممکن خواهد بود. در ادامه به یازده رفتاری می پردازیم که با بروز بیماری آلزایمر مرتبط هستند.

بیماری آلزایمر چیست؟

در مغز یک انسان سالم ۱۰ بیلیون نورون وجود دارد که سیگنال های الکتریکی را به اعضای داخلی بدن و ماهیچه های آن انتقال می دهند. بیماری آلزایمر ارتباط میان نورون ها را از بین می برد و به این ترتیب موجب اختلال در عملکرد آن ها و مرگ سلول های مغزی می شود. از این زمان مغز شروع به تحلیل رفتن می کند.

بیماری آلزایمر ابتدا روی قشر مخ و همچنین بخش هایی از مغز اثر می گذارد که مسئول عملکرد حافظه و زبان هستند. در نهایت بخش اعظم مغز دچار آسیب می شود و شخص مبتلا به تدریج توانایی خود برای انجام کارهایش به طور مستقل را از دست می دهد.

۱- برنامه ریزی، پاسخ به سوالات امتحان و کار با اعداد برای فرد دشوار می شود

شخص در انجام برنامه ریزی و کار با اعداد به سختی قادر به تمرکز است. برای این اشخاص آماده کردن یک دستور غذای معمولی، محاسبه ی مخارج ماهانه و تعیین زمان لازم برای انجام کارها دشوار است.

۲- انجام کارهای روزانه ی خانه و وظایف شغلی دشوار می شود و فرد به تلاش بسیار بیشتری نیاز دارد

افرادی که به بیماری آلزایمر مبتلا هستند قادر نیستند کارها و فعالیت های روزانه ی خود را به آسانی انجام دهند. گاهی شخص سعی دارد از مسیری همیشگی به خانه برود اما ناگهان در شهر گم می شود یا قادر نیست به خاطر بیاورد بازی مورد علاقه اش را چطور باید بازی کند.

۳- احساس اضطراب در فرد افزایش می یابد و علائم افسردگی در او بروز پیدا می کند

اضطراب یکی از علائم افسردگی و همچنین از علائم اولیه و احتمالی بیماری آلزایمر است. افزایش احساس اضطراب با بالا رفتن میزان آمیلوئید بتا در مغز مرتبط است. پلاک های آمیلوئیدی (پلاک هایی سمی که در کار و ارتباط نورون ها اختلال ایجاد می کنند) اغلب در مغز افرادی شکل می گیرد که مبتلا به آلزایمر پیشرفته هستند و می توانند منجر به زوال عقل شوند.

۴- تشخیص زمان دشوار می شود و شخص به تدریج کنترلش را از دست می دهد

افراد مبتلا به آلزایمر درک خود از زمان را از دست می دهند. تشخیص آنکه چه روزی از هفته، چه وقتی از سال یا چه دوره ی زمانی است برای شخص دشوار است. آن ها به ندرت می توانند میان گذشت نیمی از ساعت و سپری شدن چندین ساعت تمایز قائل شوند اما متوجه هستند در حال حاضر چه می گذرد. آن ها اغلب فراموش می کنند چطور به یک مکان رسیده اند.

۵- درک شخص از تصاویر و روابط فضایی اشیاء دچار دگرگونی می شود

در بعضی اشخاص اختلال در بینایی می تواند از علائم اولیه ی بیماری آلزایمر باشد؛ به گونه ای که ممکن است خواندن، تمرکز روی متن، تخمین فاصله یا تشخیص رنگ ها برای شخص دشوار باشد.

۶- در گفتار و برقراری ارتباط اختلال به وجود می آید

علائم بیماری آلزایمر در ارتباطات فرد آشکار می شوند، مثل توقف های ناگهانی فرد در میانه ی گفتگو، دشوار بودن خلاصه کردن یک داستان برای شخص و تکرار دوباره ی یک ماجرا به دلیل اینکه فرد فراموش می کند قبلا آن را تعریف کرده است. علاوه بر این، اگر شخص در صحبت هایش از کلمات اشتباه یا ساختگی به جای کلمات معمول استفاده می کند، این مسأله هم می تواند از علائم آلزایمر باشد.

۷- فرد اغلب مواقع وسایل را گم می کند و قادر نیست کارهایی را که انجام داده به خاطر بیاورد

افراد مبتلا به بیماری آلزایمر در اغلب مواقع وسایل را در جایی غیر معمول می گذارند، آن ها را گم می کنند یا نمی توانند کارهایی را که قبل از گم شدن وسیله انجام دادند به خاطر بیاورند. به همین دلیل، دائما تصور می کنند از آن ها دزدی می شود.

۸- علاقه ی شخص به انجام وظایف شغلی، سرگرمی ها و برقراری ارتباط از بین می رود

با بروز بیماری آلزایمر، فرد به تدریج از فعالیت های معمول، سرگرمی ها، ورزش و فعالیت های فرهنگی امتناع می کند. او دیگر بازی تیم مورد علاقه اش را تماشا نمی کند، از ملاقات با دوستانش خودداری می کند، به جلسات ورزشی اش نمی رود یا سرگرمی های قدیمی اش را بی دلیل رها می کند.

۹- روحیه و ویژگی های رفتاری فرد دچار تغییر می شود

روحیه و خصوصیات اشخاص مبتلا به آلزایمر گاهی می تواند بی هیچ دلیل مشخصی دچار تغییر شود. آن ها ناگهان هراسان، مضطرب، خجالت زده، افسرده و بد گمان می شوند یا به سادگی و بر سر موضوعی کم اهمیت از کوره در می روند.

۱۰- انجام مقایسه و تصمیم در مورد ارزش وسایل برای فرد دشوار می شود

تصمیم گیری برای افراد مبتلا به آلزایمر امری دشوار است. به عبارت دیگر، فرد در ارزیابی قیمت یک کالا و ارزش حقیقی آن دچار مشکل می شود. به همین دلیل است که بعضی اشخاص قربانی کلاهبرداران می شوند.

بروز مشکل در ارزیابی بر ظاهر فرد هم اثر می گذارد؛ به گونه ای که شخص از توجه به خود، شانه کردن موها یا رعایت نکات ساده در بهداشت شخصی دست می کشد.

۱۱- حافظه ی فرد اغلب به درستی عمل نمی کند و او چگونگی کار با دست ها و پاها در فعالیت های معمولش را فراموش می کند

یکی از نشانه های آشکار بیماری آلزایمر اختلال در حافظه است؛ به گونه ای که به خاطر سپردن و یادگیری اطلاعات جدید برای شخص دشوار می شود. از طرفی دیگر، مهارت هایی که در طولانی مدت کسب شده بودند به تدریج از دست می روند، مثل توانایی دوچرخه سواری، بافتن یا نقاشی کردن.

اما چه رفتارهایی در افراد سالخورده طبیعی است و نشانه ی بیماری آلزایمر محسوب نمی شود؟

  • فرد گاهی مسائلی را برای مدتی کوتاه فراموش می کند.
  • شخص گاهی در خصوص نام افراد دچار اشتباه می شود.
  • گاهی پیدا کردن کلمات مناسب یا توصیف و نامگذاری یک چیز برای فرد دشوار می شود.
  • شخص فراموش می کند امروز چه تاریخی، کدام روز هفته یا چه ماهی از سال است.
  • عکس العمل های فرد دچار تأخیر است.
  • شخص برای یادگیری مهارت های جدید و انجام کارهای پیچیده، به زمانی بیشتر از قبل نیاز دارد.


نوزادم کم خواب است، چه کنم؟


نوزاد هشت ماهه ام کاری کرده که از همه چی خسته هستم.

نوزادم کم خواب است، چه کنم؟

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: نوزاد من هشت ماهه است با وزن ۸۴۰۰ و قد ۷۲٫ هر بار که برای چکاپ دکتر می برم می گوید همه چیزش مناسب است،

اما نوزادم به شدت کم خواب است طوری که هر چهار ساعت یک بار ۲۰ دقیقه می خوابد و در زمان بیداری تمام مدت باید کنارم باشد به طوری که حتی لحظه ای دستشویی بروم خود را به غش و ضعف می زند. نمی توانم او را برای لحظه ای با اسباب بازی و هیچ چیز دیگر سرگرم کنم.

وابستگی و کم خوابی او روحیه ام را خراب کرده و به زندگی ام نمی رسم.

پاسخ دکتر علی اصغر متقی ، متخصص اطفال:

شایع ترین علتی که بچه ها را از خواب بیدار می کند، یک عامل بیرونی است که باعث ناراحتی بچه در خواب شده است از جمله گرمای محیط و گرسنگی یا احساس ادرار و تشنگی و… بنابراین در وهله باید ببینند چه چیزی باعث شده که بچه از خواب بیدار شود.

البته شایع ترین این عوامل همان گرمای محیط اطراف بچه و کم آبی بدن او است که باعث تشنگی شدید هم می شود. بنابراین بچه از فرط گرما و تشنگی ناگهان از خواب بیدار می شود و گریه شدید می کند و بی قراری و ناآرامی نشان می دهد.

به هرحال باید بدانید که معمولا عاملی بیرونی باعث تحریک بچه شما شده است که باید این عامل را شناسایی و رفع کنید ولی اگر باز هم این مشکل ادامه پیدا کرد کودک باید مورد معاینه قرار بگیرد چون عواملی مانند عفونت و مشکل ادراری و گوش درد هم می تواند این علائم را در پی داشته باشد.

اما لازم نیست در وهله اول نگران شوید چون بیشتر عامل مکانیکی از جمله گرما و تعریق و از دست دادن آب بدن باعث این واکنش ها می شوند.

اینکه این شیرخوار در خواب جابجا می شود هم در اکثر مواقع نشان می دهد که دارد دنبال جای خنک می گردد یعنی نا خودآگاه به سمت جاهای خنک تر می رود.پس اول دمای اتاق خواب کودک را اصلاح کنند و بعد دنبال عوامل دیگر بگردند.

پاسخ دکتر رامین مظفری، فوق‌تخصص نوزادان و کودکان:

از سن هشت ماهگی کودکان به شدت به مادر وابسته می شوند و اگر قبلا هم بغل اعضای خانواده و آشنایان می رفتند، الان نمی روند چرا که تازه متوجه شده اند که مادر با بقیه افراد خانواده فرق می کند.

معمولا در این سن برای کودک فوق العاده سخت است که از مادر جدا شود و آرام نمی گیرد و وقتی مادر مثلا به حمام می رود باید او را حتما به چشم ببیند تا آرام بگیرد.

این نوع وابستگی فرزندتان به شما هم وابستگی بیش از حد است و شما مادر گرامی نباید با رفتارهای تان آن را تشدید کنید. ساعت هایی که واقعا صلاح می دانید، او را در آغوش بگیرید و در مواردی نگهداری کودک را به پدرش بسپارید. به تدریج این وابستگی کمتر می شود.

نکته مهمی که باید به خاطر بسپارید این است که کاهش وابستگی فرزندتان به شدت حمایت شما بستگی دارد. اگر شما طاقت نیاورید و مدام هر لحظه که کودک بخواهد بغلش کنید و او را با خود به همه جا ببرید، وابستگی او بیشتر خواهد شد. این دوره گذراست و معمولا کودکان دختر دیرتر از پسران از وابستگی شان کاسته می شود.


در چه سنی اضافه کردن وزن خطرناک است؟


به گزارش آشام به نقل از دکتر کرمانی؛ صحبت درباره تثبیت وزنی مناسب، خیلی راحت تر از انجام  آن است، بسیاری از مردم متوجه می شوند که نوسانات وزنشان با تغییر در سلامت، محیط و شرایط عمومی و با گذشت سال ها از عمرشان همراه است. اما تحقیقات نشان داده حتی مقداری افزایش وزن در میان سالی، می تواند خطر ابتلا به بیماری های مزمن و مرگ زودرس را افزایش دهد.

به نظر می رسد سال های بین اوایل بلوغ تا میان سالی، یعنی زمانی که باید از افزایش وزن اضافی جلوگیری کنیم بسیار مهم است. میان سالی دوره ای است که حتی ۲ کیلوگرم افزایش وزن نیز می تواند باعث بالا رفتن خطر ابتلا به بیماری های مزمن نظیر دیابت نوع ۲، فشار خون بالا و بیماری های قلبی و عروقی شود. بیایید نگاهی نزدیک تر به منطق علمی پشت این یافته ها بیندازیم.

یک تیم تحقیقات از دانشگاه هاروارد، شروع به بررسی سوابق پزشکی ۹۲٫۸۳۷ مرد و زن در سال های ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۲ کردند. از شرکت کنندگان در تحقیق خواسته شده بود به یاد بیاورند وزنشان در اوایل بلوغ ( ۲۱ سالگی برای مردان، ۱۸ سالگی برای زنان ) و همچنین ۵۵ سالگی چه مقدار بوده است.

مشخص شد اضافه شدن هر ۵ کیلوگرم وزن قبل از سن ۵۵ سالگی با ۳۰ درصد افزایش ابتلا به دیابت نوع ۲، ۱۴ درصد افزایش خطر ابتلا به فشار خون و ۸ درصد افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی همراه است.
آنهایی که افزایش وزنشان آنچنان بالا نبود، در مقایسه با افرادی که وزن ثابتی داشتند، به معنای نداشتن کاهش یا افزایش وزن بیش از ۲ کیلوگرم ، باز هم نمره خوبی در ارزیابی فیزیکی و شناختی دریافت نمی کردند.

فرانک هو سرپرست این تحقیقات می گوید: تحقیق ما در نوع خود اولین است و ما در آن به صورت سیستماتیک، تاثیر افزایش وزن از اوایل دوران بلوغ و تاثیر آن بر سال های بعدی زندگی را مورد بررسی قرار دادیم. یافته ها نشان داده حتی کمترین میزان افزایش وزن، ممکن است عواقب مهمی برای سلامت داشته باشد.

علاوه بر مواردی که در بالا گفته شد، افزایش وزن در این دوره می تواند با چندین نوع سرطان مربوط به چاقی نیز در ارتباط باشد از جمله سرطان پستان، روده، کله، پانکراس، تخمدان و پروستات.

  کنترل کردن وزن

افزایش وزن بلند مدت و طی گذشت چندین سال می تواند خیلی ساده توسط پزشک و بیمار نادیده گرفته شود، اما در واقع این افزایش وزن تدریجی است که ما باید به آن توجه نشان دهیم.

برای بسیاری از ما، افزایش وزن از همان اوایل بلوغ و یا حتی کودکی آغاز می شود. تاثیر تجمعی افزایش وزن در این سال ها بدان معناست که بسیاری از ما به صورت اجتناب ناپذیری در حال افزایش خطر بیماری های تهدید کننده سلامت و کاهش دهنده عمر هستیم. پیام های این مطالعه واضح است: زمان کوچک کردن میان تنه همین حالا است، سنمان هرچه هم که باشد فرقی نمی کند.

نتایج این تحقیقات همچنین ما را بر آن داشت که بیشتر به زندگی یکجانشینی توجه کنیم و به دنبال راهی برای افزایش فعالیت بدنی باشیم.

ورزش یکی از انواع درمان است که به خوبی درک شده است و تجویز انجام آن به صورت مرتب و از همان سال های جوانی باعث می شود سلامت افراد افزایش پیدا کند. بیشتر عمر کنند و دچار بیماری های بلند مدت نیز نشوند. سبک زندگی که بیشتر شامل یکجانشینی باشد با بدتر شدن سلامت افراد در ارتباط است، در حالی که افزایش سطح فعالیت فیزیکی کاملا برعکس این ماجراست.

رژیم غذایی سالم و متعادل نیز برای تثبیت وزنی سالم ضروری است. متاسفانه امروزه نسل جوان قادر نیست برای خود وعده های غذایی سالم و تازه تهیه کند و بیشتر رو به غذاهای بسته بندی شده و نیمه آماده می آورد. تحقیقات نیز نشان داده میزان مصرف غذاهای فرآوری شده و فست فودها نسبت به گذشته افزایش یافته و این افزایش، رابطه ای مستقیم با بالا رفتن آمار بیماری های مزمن و سرطان ها دارد.